uzak yollardan gelmiştik oysa ne kadarda yakındık düşlere.düşlerden düşmüştük belki/neksilmiştik ama yollarla artmıştı hayat.artan hayatla paylaşmıstık/nrüyalarımızı.paylaşılan her rüya göstermişti bi sonrakı gercegı bize.acıyan/nruhlarımız olmustu ama can direnmişti.şimdi ise ayaktaydık ve yıne gıdıyorduk,ruyalarımızı/neksıltmemıs hayatıda artıramamış ama yinede düşlerden gıtmemıstık/ngeriye.
düşünmüyorduk düşlüyorduk hayatı
eksıltmıyor paylasıyorduk hayatı
görmüyor/nyaşıyorduk rüyları
ve..
bilmeden ilerliyorduk yol boyunca
ama bilinen gercek vardı o da ;
bütün yolların sonu/nçıkmazdı yani hep aynı seylerdi.bir devinim almış başını gıdıyordu.dur dıyen yoktu ve/nolmayacaktı da hayattı bu coktan secmelı yasayanlar nadırdı , o yuzdendı bu bastan kabullenmeler,yargısız/nınfazlar..
hadi gidelim insanım insan olmaya ...