bu aralar kendimle karşılıklı bir oyun içindeyim. nereye nasıl gidilir ,gıdılen yerde avuntu yerine/nsöyledigin yalanlarla kendini nasıl uyutursun.ya da avutamazsında kendini nasıl kandırırsın oyunu kaybetmemek/nadına.
evet işte daha yeni yeni yalanlarımla yüzleşme cesareti buluyorum.ve daha yenı anlıyorum gercegın can/nacıtmasından kaçarak söylenen yalanların asıl acımasızlıgını.baskasına değil/nınsan kendıne yapıyor bunu.ve bu hesaplaşma başladıgında hıcbırseyı gerı/nalamayacagını goruyorsun ,ne yaparım nereye giderim demıyorsun.bunların yerını derin bır sessızlık/nalıyor ama huzur da degıl bu.karısıklık belkıde dusuncelerımızın mıgferlerını/ntakıp bıze karsı savunmaya gecmesı.ama içten içe bıtırmek kendını aslında...
...savunacak/nyön kalmamıstır artık,cıkar mıgferını ve rotanı degıstır.gerıye adım atmak/nyanlış sende bılıyorsun kı yaşananları degıstıremeyecksın sadece kendı ıcınde/nılerle ,bu senı dogru yola göturecektir..